Zinnetje.

Soms kan 1 klein zinnetje mij ontzettend kwaad maken! Vandaag weer eens. Vroeg in de ochtend. Het Algemeen Dagblad, pagina 3. “Van noodweer was mijns inziens geen sprake, de feitelijke overval was toen al voorbij.”

Deze week is in Moerkapelle een winkelier overvallen in zijn zaak, een Spar supermarkt. Niet voor de eerste keer. Al 2 keer eerder was er een overval. Let wel, dit was dus de 3e keer…..! Ook is er al 5 keer ingebroken. De daders van deze 3e overval waren pas 19 en 20 jaar, maar gebruikten tijdens de overval een vuurwapen. Gewoon zware criminelen dus!

Na, onder bedreiging van het vuurwapen, de dagopbrengst te hebben geïncasseerd, lopen de 2 daders weg. Op dat moment “barst de bom” bij de zoon van de supermarkt-eigenaar en valt hij, hoe ontzettend moedig, de overvallers aan. Al vlug geholpen door zijn vader. En juist dit hadden ze dus, volgens de advocaat van de criminelen, niet mogen doen, want, hoe achterlijk, de daders liepen op dat moment weg en dus was de overval voorbij!

De 20 jarige overvaller laat tijdens dit moedige verweer van vader en zoon het leven. De andere crimineel wordt lichamelijk flink de les gelezen en aan het gezag uitgeleverd. Hij is fysiek nog wel in staat om aangifte te doen van poging tot doodslag dan wel zware mishandeling.

Klaarblijkelijk hebben de eigenaar en zijn zoon zich stevig verweerd. Misschien zijn ze zelfs te hardhandig geweest. Maar kom op: bedreiging met vuurwapen en voor de 3e keer overvallen worden. Je dagopbrengst weer dreigen te verliezen. Ik begrijp de daaropvolgende moedige reactie. Wat ik niet begrijp is de aanval van de advocaat van de dader(s). “Van noodweer was mijns inziens geen sprake, de feitelijke overval was toen al voorbij.” Hoezo voorbij? Voor wie? Gaan we nu beweren dat vader en zoon zoiets als vals speelden omdat “het spelletje” afgelopen was? De scheids had afgefloten. Waren de “jochies”, op het moment dat zij met de buit wegliepen en het wapen in hun zak stopten, weer doodnormale laat rijpe pubers? Wil de advocaat ons nu proberen wijs te maken dat er sprake is van zinloze actie in plaats van een moedige reactie? Werden de overvallers uiteindelijk zelf overvallen (en van hun zuur-gejatte geld ontdaan)?

“Van noodweer was mijns inziens geen sprake, de feitelijke overval was toen al voorbij.” Natuurlijk, ik begrijp ook wel dat het zit in het begrip “noodweer”. Er was geen sprake meer van verweer uit nood op het moment dat de daders wegliepen. En toch voelt het niet goed. Vind ik het krom en “de omgekeerde wereld”. Misschien ben ik wel kwaad om de knap gevonden (juridische) interpretatie van de advocaat van de dader(s). Ik ben bang dat door deze slimme formulering vader en zoon aan het kortste (juridische) eind gaan trekken.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s