Mentale onrust!

Elk jaar krijg ik tijdens de voorlaatste trainingsweek “de kriebels in de buik”. Een heerlijk gevoel na 11 weken keihard trainen, discipline en afzien. Het aftellen is begonnen. Gelijkertijd slaan de onzekerheid en de twijfel genadeloos toe! En dat is minder prettig. Tergend langzaam en toch heel snel nadert de dag waarop je moet pieken. De dag waarvoor je 12 weken lang alles opzij zette.

Een week lang twijfel, onzekerheid en mentale onrust!

Twaalf weken lang wist je exact wat komen ging en had je “alles in eigen hand”. De dagelijkse trainingen in een strak rooster vastgelegd, de verschillende kleurtjes die intensiteit en trainingssoort visueel presenteerden. De afstand, de trainingsduur, de trainingsdagen en de datums van testwedstrijden strak geregisseerd. Niets liet je aan het toeval over. Sociale aangelegenheden en pleziertjes waren ondergeschikt aan die ene, felgekleurde, A4 met getallen en instructies.

Maar dan, een week lang twijfel, onzekerheid en mentale onrust!

Ineens blijken of lijken veel elementen niet beïnvloedbaar en niet meer “te veranderen”. De tijd is op! Strevend naar die ene perfecte en snelle marathon wijzig ik elk jaar wel enkele onderdelen van de voorbereiding en het trainingsschema. Zo heb ik dit jaar niet op mijn gewicht gelet. Ik heb hoeveelheden gegeten waar het lichaam naar vroeg. Het gevolg is wel dat ik nu 70 kg weeg i.p.v. 67 kg zoals voorgaande jaren. Heb ik hier verstandig aan gedaan? Twijfel en onzekerheid!

De trainingsomvang was dit jaar ruim 200 km meer dan voorgaande twee jaren. Maandelijks dus bijna 70 trainingskilometers meer. Gelijkertijd heb ik minder duurlopen van meer dan 30 km in de benen. Meer en langere tempoblokken dus! Zal dit een juiste tactiek blijken te zijn? Mentale onrust!

En dan de vragen die ieder jaar terugkeren. Wat gaat het weer doen? Welke schoenen ga ik gebruiken? Hoe krijg ik de koolhydratentank vol? Maar ook het nadenken over de wedstrijdtactiek brengt twijfel. Houd ik vast aan de beoogde 4:30 per kilometer of zal ik toch gokken op iets sneller als het lekker loopt? En zo ja, hoeveel sneller?

Maar er zijn ook veel zekerheden. Een twijfelachtige nachtrust tijdens de nacht van 9 op 10 april. De stress op de ochtend van de 10e, altijd tijdnood! Schipperen met eten, drinken en toiletbezoek. Zenuwachtig! De brute vermoeidheid in het Kralingse Bos na de Boezemstraat, de straat met knalharde, oorverdovende muziek, ruim 30 kilometer gehad! De toppers en subtoppers die dan hun laatste kilometers ingaan.

Natuurlijk zijn er ook plezierige zekerheden. De niet aflatende support en trots van mijn ouders en vriendin Annemarie. Ze zijn er altijd bij! Op 27 kilometer is moeders de drijvende kracht achter de “drankwissel”. Al rennend geef ik haar 4 lege flesjes en ik krijg er vier volle voor terug. Dit alles gaat in één vloeiende beweging, altijd op dezelfde plek en uitvoerig gefotografeerd door Piet Paparazzi, terwijl Annemarie haar handen rood applaudisseert.

De grootste onzekerheid en twijfel heb ik toch wel over de conditie van de stem van Leen Huizer, of wel, Lee Towers, wanneer hij vlak voor de start zingt: “You’ll never walk alone…”. Dat ik dan kippenvel krijg is wel weer zeker!

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Hardlopen. Bookmark de permalink .

12 reacties op Mentale onrust!

  1. pascal zegt:

    En 3:13…..tevreden?? Warm gehad?

    • Hoi Pascal,

      Ja ik ben tevreden met de 3:13:32. Maar ik vind het ook heel erg jammer dat ik niet de beoogde 4:30 kon vasthouden. Ik twijfel of het weer (warmte) daar debet aan is. Ik wil eigenlijk geen excuses zoeken. Wat misschien veel meer impact heeft gehad, en energie heeft gekost, is de chaotische start. Druk. Frustraties. Van links naar rechts. Ik had zelfs nog ruzie en als gevolg daarvan een afspraak op 40 km (waarom hij op 40 wilde…???) om het uit te vechten, maar ik ben niet gegaan….. 🙂 Door deze slechte start had ik op 5km al 45 seconden achterstand op het schema. De volgende 5km had ik dat teruggebracht naar 10sec. Je weet dat dat dom en onverstandig is, maar het gebeurde mij toch weer. Onduidelijk is de impact hiervan op het eindresultaat.

      Groet,
      Marco

      • pascal zegt:

        Adrenaline….kan rare dingen doen met mensen 😉

      • pascal zegt:

        Ondanks rare start toch een mooie race gelopen 3:13…hoeveel doen het je na? Gefeliciteerd en genietvan je dikke PR verbetering

      • Hoi Pascal,

        En toch….ik moet en zal < 3:10, ooit, ooit eens, ooit eens in de toekomst!

        Ik heb gisteren René Godlieb gesproken en hij had nog wel wat puntjes van aandacht. Zo heb ik in mijn onwetendheid zijn trainingsschema (die hij niet voor mij schreef natuurlijk) en de bijbehorende tempo-instructies niet helemaal correct geïnterpreteerd. Met name de Lange Baan Tempo's, zeg maar de tempoblokken van 1000, 1200 en 2000, heb ik te snel uitgevoerd! Ik liep deze meestel rond 4:10 de kilometer (halve marathon tempo). Dit is fout! Die hadden op 4:20-4:25 moeten liggen als het doel voor de marathon 4:30 p/km is. Het tempo, net onder je marathon wedstrijdtempo, is belangrijk om je lichaam te trainen voor een efficiënte energiehuishouding op de beoogde snelheid van 4:30. Die (lange) tempoblokken zijn uitermate belangrijk. Te snel is niet goed, te langzaam ook niet. Het zijn sleuteltrainingen. Zo wees René mij op een video op http://www.losseveter.nl over een training van het Dutch Marathon Battle: Inside The Training. Hierin doen ze 3 tempoblokken van 10km op en rondom het beoogde marathontempo. Een minuut of 6, 7 rust. Interessant filmpje. Hilda Kibet beschreef in haar dagboek een soortgelijke sleuteltraining. 5x 5km WT Marathon.

        Groet,
        Marco

  2. pascal zegt:

    “Countdown” het is nu vrijdag…werkweek voorbij & gestart met koolhydraten stapelen.
    Veeeeeeeeel succes & 2 rustige nachten toegewenst voor Rdam!

  3. Rich@rd zegt:

    Hey Marco,
    weer een geweldig verhaal en herken zoveel dingen. Elke marathon voorbereiding kent zijn einde en elk einde is weer het begin naar een nieuw nobel streven.
    Maar het komt vast goed, en 4.30 de km das een beste mooie snelheid.
    Zo nog even rustig aan, hoofd leeg maken, koolhydraten vol stampen en zondag er weer staan. Kom je ook nog even naar de Doelwater voor aanvang???? Even kennis maken
    Groet en onwijs veel succes komende weekend.

    • Hoi Richard,
      Ik had je oproep voor de bloggers ontmoeting gelezen (op je blog die overigens ineens niet meer zichtbaar is onder de tag “Hardlopen”, net als mijn blog ineens weg…foetsie).

      Ik ben nogal in mijzelf gekeerd en ietwat afwezig tijdens dit soort dagen en sportiviteiten. Heb ik een goede dag, dan kom ik zeker even kennismaken. Vind het wel leuk om jullie enthousiaste mede-bloggers te ontmoeten.

      De 4:30 is een streeftempo. Probeer ik al 2 jaar, maar tot op heden is de klap op 30 km te heftig om het ook waar te kunnen maken. Maar we blijven proberen….

      Groet,
      Marco

  4. Annemarie zegt:

    Vertrouw op je training, dan komt het goed. Bovendien, wat je afgelopen maanden getraind en wel of niet goed gedaan hebt, kun je nu toch niet meer corrigeren. Met zoveel motivatie en discipline qua trainen om een pr te kunnen lopen heb je een heel goed uitgangspunt. Zorg vooral dat je lekker ontspannen en uitgerust aan de start staat, dan komt de pr vanzelf. Succes!

    • Hoi Annemarie,

      Gelijk heb je! NU kan ik er niets meer aan doen. Ik moet er maar vertrouwen in hebben dat “de puzzelstukjes op hun plek vallen”. Er blijven altijd elementen die je niet kunt beïnvloeden, zoals het weer en de vorm van de dag!
      Ik ga er voor, wetende dat ik er alles aan gedaan heb!

      Groet,
      Marco

  5. pascal zegt:

    Komt goed…hoort in de laatste week, de zenuwen zorgen ervoor dat je lichaam in de juiste staat komt voor de top prestatie! Deze week rusten / rusten /rusten & vol tanken.
    NIette veel meer doen maar ook niet te weinig, je lijf moet nog wel geprokkeld blijven.

    Zelf heb ik nooit tijdens lopen op mijn gewicht gelet…beter wat meer & sterker dan lichter & tegen de grens van verkoudheid aan.

    Zorg dat je het parcours ergens op je werk ophangt…even weg dromen achter je PC…kijk naar parcours en beeld je alvast je wedstrijd in (parcours Txl hangt al een paar weken op mn werk)

    En zorg dat je deze week jezelf afleid, kleine klussen thuis & op visite enz enz.

    • Tnx Pascal! Ik ga je tip van het ophangen van het parcours zeker opvolgen. Schijnt te werken om “te dromen” over en het vooruit beleven van toekomstige sportactiviteiten. Heb ik eens iets over gelezen. Maakt je scherper, beter gefocussed en helpt je alvast aan alternatieven bij de verschillende scenario’s die kunnen ontstaan.
      Je had mij eerder aangeraden om goed te eten. Ik heb hieraan steeds gedacht en gewoon goed gegeten. Andere jaren schoot ik wellicht wat door in mijn enthousiasme om kilo’s kwijt te raken. De testwedstrijden gingen in ieder geval prima, ondanks het iets hogere gewicht. Ik voel me sterk!

      Groet,
      Marco

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s